Het was al een tijdje duidelijk dat het Wereld Kampioenschap betwist zou gaan worden tussen een stuk of 4 a 5 kleppers. Ik denk dan vooral aan een Wim Janssen, Benny van Staeyen, Micha de Vries en vooral Bert Vervecken.
Maar ook ikzelf hoorde in alle bescheidenheid in dit rijtje thuis.
Woensdag was ik al eens gaan testen op het mooie, maar zwaar parcours rond het Zilvermeer te Mol, en ik voelde me goed. Erg goed, misschien wel TE goed.
Een renner in vorm moet iets hebben om te klagen. Ach…ik was nerveus de laatste dagen, waarschijnlijk klaagde ik overal wel over zonder het zelf te beseffen.
Net als voorgaande jaren bleek ik met de startopstelling weer eens de pegvogel te hebben geloot. Ik moest nagenoeg als laatste oprijden, en zag mijn kansen geminimaliseerd. Ik baalde ernorm, en wist dat een goede uitslag nu weer heel erg lastig zou gaan worden. Even zal ik het niet meer zitten. Gelukkig stonden voor mij enkele ploegmaatjes die zich wat opzij wurmden, en kon zo toch nog wat naar voren schuiven. Daarbij had ik nog eens een goede start, en ook de eerste zandstrook kwam ik goed door.
Ondanks dat Vervecken een super start had, was ik nu in mijn nopjes. Hier wordt de koers elk jaar pas zwaar na de 2e wedstrijdhelft, en mijn uitgangspositie was nu goed.
Totdat ik van de speaker hoorde dat Ludovic Dubau op komst was. "HU…DUBAU????? Da’s ne prof!! Wat doet die hier??" hoorde ik mezelf denken.
En dat bleek ook wel uit zijn sterke rijden. Hij haalde me bij, en ik zag alle kleuren na een rondje in zijn wiel te hebben gezeten. Amai, wat reed die kerel hard.
Uiteindelijk heb ik hem moeten laten gaan, anders zou ik het einde van de wedstrijd waarschijnlijk niet eens gaan halen. Ik was me compleet leeg aan het rijden.
Dubau reed vervolgens naar de overwinning, en ik had al de rest bijgehaald en overtuigend achter me gelaten. Zonder die prof zou ik hier kampioen zijn geworden.
Ik was op zich blij met Zilver, zeker omdat er een beroepsrenner aan te pas moest komen om me van het goud af te houden. Maar het klopt niet, het is niet fair!
Gelukkig zagen vele supporters dit op een zelfde manier als ik het doe, en gingen verhaal halen bij de jury. Het is hier een Amateur kampioenschap, de Profs rijden volgende week in Italie hun kampioenschap. Die kerel hoort hier niet!
De nummer 3 in de uitslag, Vervecken, feliciteerde mij zelfs als zijnde de morele Kampioen.
De jury buigde zich nogmaals over de questie, en las in het regelement dat de eerste 200 renners van de UCI stand veldrijden zijn uitgesloten van deelname, Dubau staat 219e, dus mocht hij meedoen. En werd vervolgens in de regenboogtrui gehuldigd, ik kreeg het Zilver om de schouders, Vervecken het Brons. tenslotte werd ik nog gekweld door het Frans volkslied.
Thuis aangekomen ben ik nog eens gaan bladeren in het regelement. Hierin lees ik dat inderdaad de eerste 200 renners van het UCI klassement zijn uitgesloten van deelname, maar wel volgens het klassement opgemaakt na de Nationale kampioenschappen (lijst van 8 januari), en niet volgens het klassement waar de jury vandaag naar heeft gekeken namelijk het klassement van 15 januari.
En op de lijst van 8 januari staat Dubau op een gedeelde 193e plaats in het klassement.
DUS…: Mocht hij volgens mij helemaal niet starten vandaag!!!!
Ik zal nu nog eens wat navraag gaan doen bij mensen die dit zouden moeten weten. Misschien dat ik alsnog tot Kampioen geroepen kan worden?
Al is dit niet de droom van een sporter, om via de zgn groene tafel tot winnaar benoemd te worden. Een groot gedeelte van de lol is er wel van af nu. Ik voel me lichtelijk bestolen.
